Yıldız Tozu Koleksiyoncusu ve Kayan Gezegen
Küçük Alya'nın en büyük tutkusu, gece gökyüzünden düşen yıldız tozlarını toplamaktı. Bir gece, normalden çok daha büyük bir yıldız tozu kütlesi düştü ve içinden minik, ışıldayan bir gezegen çıktı. Bu gezegen, evrenin unutulmuş bir köşesinden kopup gelmişti ve Alya'dan yardım istiyordu.

Alya’nın odasının tavanı, topladığı yıldız tozlarıyla adeta bir gece gökyüzü gibi parlardı. Her toz tanesi farklı bir hikaye anlatırdı: bazıları eski galaksilerin şarkılarını, bazıları sönmüş yıldızların son dileklerini taşırdı.
Ağustos’un en sıcak gecesinde, gökyüzünden altın renginde dev bir yıldız tozu topu düştü. Alya heyecanla bahçeye koştuğunda, toz bulutunun içinde minik, mavi bir gezegenin döndüğünü gördü. Gezegen o kadar küçüktü ki, avucuna sığıyordu.
“Ben Yalnız Gezegen Pip,” diye fısıldadı minik gezegen. “Yıldız Haritası’ndaki yerimi kaybettim. Evren genişlerken, takım yıldızımın arasından süzülüp buraya düştüm.”
Alya, Pip’i nasıl evine götüreceğini bilemiyordu. Büyükbabasının gök bilimi kitabını karıştırdı, ama Pip’in geldiği “Nostalji Takımyıldızı”nı bulamadı. Pip günden güne solgunlaşıyordu; doğru yıldız haritası olmadan, enerjisi tükeniyordu.
Alya bir fikir buldu. Tavanındaki tüm yıldız tozlarını topladı. Pip’i alıp şehrin en yüksek tepesine çıktı. Gece berraktı ve milyonlarca yıldız gökyüzünü süslüyordu. Alya, elindeki yıldız tozlarını gökyüzüne doğru fırlattı. Tozlar havada parıldayarak, Pip’in anlattığı Nostalji Takımyıldızı’nın şeklini oluşturdular.
İnanılmaz bir şey oldu! Gökyüzündeki gerçek yıldızlar, bu yıldız tozu haritasına yanıt verdi. Büyükayı’nın yanında, daha önce hiç görülmemiş, soluk ama güzel bir takımyıldız belirdi. Pip sevinçle parladı. “İşte evim!” diye şarkı söyledi.
Minik gezegen, Alya’nın avucundan yükseldi ve gökyüzündeki yeni-eski yerine doğru süzüldü. Ayrılırken Alya’ya minik bir yıldız tozu bıraktı – bu toz, Pip’in en mutlu anısını taşıyordu.
O günden sonra Alya, gökyüzüne her baktığında Pip’i gördü. Kimi geceler, Pip’in diğer gezegenlere onu kurtaran cesur kızdan bahsettiğini hayal etti. Ve odasının tavanındaki yıldız tozları, bir macera anısı olarak her zamankinden daha parlak parlıyordu.



