6 Yaş Masalları
Çocukların hayal gücünü destekleyen, gelişimine büyük katkılar sağlayan 6 yaş masalları kategorimizde aynı zamanda masalları okumayı seven tüm yaş grubundaki çocuklara hitap eden harika hikayeler bulunmaktadır. Bu masallar, çocukların sahibi olmasına ve yaşlarına uygun şekilde tasarlanmıştır. 6 yaş çocukları için özenle seçilmiş yaş hikayeleri, onların hayal dünyasını renklendirirken değerli dersler de sunar. Gelin, çocuklarınıza yaş masal oku ve onların büyüleyici dünyasına dahil olun. Varmış bir yokmuş, eğlence dolu masallarla dolu bu özel kategorimizde keyifli zaman geçirmeye davetlisiniz!
-
Konuşan Kütüphane ve Unutulan Hikayeler
Ali için kütüphane ikinci eviydi. Bir gün, okul kütüphanesinin hiç kullanılmayan bir bölümünde tuhaf bir şey keşfetti: Raflardaki kitaplar fısıldaşıyordu! Yaklaştığında bir macera kitabının sayfalarından, “Sonunda bizi duyan biri!” diye bir ses geldi. Kitaplar Ali’ye hikayelerini anlattılar. Her biri farklı bir macera, farklı bir dünyaydı. Ama Ali fark etti ki, bazı kitapların sayfaları yavaş yavaş siliniyordu. En yaşlı kitap olan…
Devamını Oku » -
Keloğlan ile Sihirli Tencere
Keloğlan, bir kış günü ormanda odun ararken, karın altından buhar tüten bir tencere görmüş. Tencerenin içinde sürekli sıcak çorba kaynıyormuş! Yanında duran notta şunlar yazıyormuş: “Bu tencere, sadece açların karnını doyurur. Açgözlü el değerse, sihrini kaybeder.” Keloğlan, tencereyi alıp köydeki fakir insanlara götürmüş. Tencereden hiç bitmeyen sıcak yemekler, bütün kış boyunca köylüleri açlıktan kurtarmış. Bu haberi duyan kötü kalpli tüccar…
Devamını Oku » -
Bulut Çobanı ve Yağmurun Şarkısı
Bulut, gökyüzünde pamuk gibi bulutları güderek onları doğru yerlere taşırdı. En sevdiği bulut olan Lale, en güzel yağmur şarkılarını söylerdi. Ancak son zamanlarda Lale solgunlaşıyor, rengi kayboluyordu. “İnsanlar artık yağmurun şarkısını duymuyor,” diye fısıldadı Lale. “Onlar yağmurdan kaçıyor, şemsiyeleriyle şarkımızı engelliyor.” Bulut, Lale’yi kurtarmak için yeryüzüne indi. İlk önce, yağmurda koşuşturan insanlara Lale’nin şarkısını duyurmaya çalıştı ama kimse onu duymadı.…
Devamını Oku » -
Bulut Çobanı ve Konuşan Fırtınalar
Ela, dağların en yalnız tepesinde, bulutlarla konuşarak yaşardı. Ona “Bulut Çobanı” derlerdi. Bulutları uslu kuzular gibi güdüyor, onları susuz tarlalara yağmur olarak gönderiyordu. Bir yaz günü, gökyüzünde alışılmadık büyüklükte, koyu gri bir fırtına bulutu belirdi. Diğer bulutların aksine, bu konuşabiliyordu. “Yeter!” diye gürledi fırtına. “İnsanlar nehirleri kirletiyor, ormanları kesiyor. Artık onlara yardım etmeyeceğim!” Ela şaşkındı. Hiçbir bulut böyle öfkeli değildi.…
Devamını Oku » -
Kayıp Melodinin Peşindeki Piyano
Sahne perdeleri ve tozlu sandıklar arasında unutulmuş, asil bir piyanoydu Melodi. Ona hayat veren, ünlü besteci Bay Anber’ti. Bay Anber, ölmeden önceki son gece, Melodi’ye hiç kimsenin duymadığı, notaya dökülmemiş bir ezgi çalmıştı. Bu ezgi, en derin hüznü ve en saf umudu aynı anda anlatıyor gibiydi. Ancak Bay Anber’in ölümünün ardından, ezgi de Melodi’nin hafızasından silinip gitmişti. Sadece, onu duyduğunda…
Devamını Oku » -
Gölün Kalbindeki Işık
Sessiz bir gölün derinliklerinde binlerce balık yaşardı. Gölün yüzeyi cam gibi, suyu soğuktu. Hepsi akıntıya göre yüzer, sabah güneşini beklerdi. Ama bir balık vardı ki, diğerlerinden farklıydı. Adı Nira’ydı.Nira her gün yukarıya bakar, gökyüzünün parıltılarını izlerdi. “Keşke benim de o yıldızlar gibi ışığım olsaydı,” derdi iç çekerek. Bir akşam gökyüzü karardı, bulutlar ayı örttü, gölün yüzeyi siyaha büründü. Hiçbir şey…
Devamını Oku » -
Gökyüzündeki Yastık
Gece sessizdi. Pencereden içeri dolan ay ışığı, duvardaki oyuncak ayının yüzünü aydınlatıyordu. Küçük Rüya, yatağında dönüp duruyordu. Yastığı kabarıktı, battaniyesi sıcaktı ama gözleri kapanmıyordu.“Uyku beni neden bulmuyor?” diye fısıldadı. Tam o sırada bir ses duydu. “Belki yanlış yastığı kullanıyorsundur.”Rüya şaşkınlıkla etrafa baktı. Ses pencereden gelmişti. Dışarı baktığında yumuşacık bir bulut, pencerenin önünde süzülüyordu.“Ben Bulut-9’um,” dedi gülerek. “Uykusunu kaybeden çocukları gökyüzüne…
Devamını Oku » -
Fısıldayan Yaprak
Ormanın en yaşlı ağacı olan Çınar Baba’nın dallarında binlerce yaprak yaşardı. Her biri güneşi selamlar, rüzgârla dans ederdi. Fakat onlardan biri, küçük ve parlak yeşil bir yaprak, diğerlerinden farklıydı. Adı Fısıldayan Yaprak’tı çünkü o, gerçekten konuşabiliyordu. Her sabah rüzgâra “Bugün nereye gidiyorsun?” diye sorar, gece olunca yıldızlara “Siz hiç düşmekten korkmuyor musunuz?” diye fısıldardı. Çınar Baba onun merakını severdi ama…
Devamını Oku » -
Renkli Düşler Şehri
Bir zamanlar gökyüzünün bile soluk göründüğü bir şehir vardı. Binalar gri, yollar tozlu, insanlar hep aceleciydi. Kimse birbirine gülümsemez, herkes gölgesiyle yarışırdı. O şehirde Duru adında küçük bir kız yaşardı. Duru’nun en sevdiği şey resim yapmaktı. Ama ne zaman bir resim yapsa, rengi kısa süre sonra kaybolurdu. Boyaları canlı değil, sanki yorgundu. Bir gece Duru uyuyamadı. Defterini aldı, kalemini eline…
Devamını Oku » -
Kıvılcımın Kalp Şarkısı
Ormanın en sessiz gecesinde, binlerce ateş böceği gökyüzünü yıldızlarla yarışacak kadar aydınlatıyordu. Ama aralarında biri diğerlerinden farklıydı: Kıvılcım. Küçüktü, utangaçtı ve ışığı ne kadar parlak olsa da, içinde bir eksiklik hissediyordu. “Neden benim ışığım bir ses çıkaramıyor?” diye düşünür dururdu. Bir gece gölde yansıyan kendi ışığına bakarken içten içe “Keşke ışığımın bir şarkısı olsaydı,” diye fısıldadı. Tam o anda gölden…
Devamını Oku »
