Değerler Eğitimi Masalları
-
Konuşan Gölge
Dağların arasındaki küçük bir köyde, Aras adında meraklı bir çocuk yaşardı. Her sabah erkenden kalkar, güneş doğarken bahçeye koşar, kollarını açar, gölgesine “günaydın” derdi. Gölgesi de onunla birlikte uzar, kısalır, bazen de gizlenirdi. Bir gün annesi sordu:“Aras, neden her sabah gölgenle konuşuyorsun?”Aras gülümsedi. “Çünkü o benim en sessiz arkadaşım.” Ama akşam olunca gölge kaybolurdu. Güneş batarken Aras’ın içini hep bir…
Devamını Oku » -
Rüyaları Boyayan Çocuk
Mira, küçücük bir köyde yaşayan hayalperest bir kızdı. En büyük tutkusu resim yapmaktı. Ama onun fırçası sihirliydi — çünkü sadece rüyalarında çalışırdı. Uyuduğu her gece gökyüzünü pembe, bulutları turuncu, yıldızları mor renge boyardı. Sabah olduğunda ise çizdiği rüyalar, sabah güneşinin ışığında kaybolurdu. Bir sabah Mira uyandığında odası bomboştu. Duvarlarında hiç renk yoktu, rüyalarının izi bile kalmamıştı.“Renklerimi kim aldı?” diye fısıldadı.Rüzgâr…
Devamını Oku » -
Zamanı Durduran Çiçek
Rüzgâr Vadisi’nde her sabah kuşlar şarkı söyler, kelebekler dans ederdi. Vadinin en güzel yerinde ise minik, mor yapraklı bir çiçek yaşardı. Adı Liva’ydı. Her sabah güneşe gülümser, akşam olunca başını eğip uyurdu. Bir sabah içini bir huzursuzluk kapladı.“Her gün aynı şeyleri yaşıyorum,” dedi içten içe. “Açıyorum, kapanıyorum, açıyorum… Keşke zaman bir günlüğüne dursa da dinlensem.”Rüzgâr, bu dileği duydu ve fısıldadı:…
Devamını Oku » -
Deniz Fenerinin Kalbi
Denizin kıyısında, yosun kokulu bir kasaba vardı. Kasabanın ucunda da yaşlı bir deniz feneri dururdu. Adı “Lima Feneri”ydi. Bir zamanlar geceleri denizi aydınlatır, kayıkçıların yollarını bulmasına yardım ederdi. Ama yıllar geçtikçe ışığı sönmüş, herkes onu unutmuştu. Bir gün küçük bir çocuk, kasabaya taşındı. Adı Derin’di. Denizi çok severdi ama fenerin karanlık hâline üzülürdü. Her akşam fenerin yanına gider, elindeki fenerci…
Devamını Oku » -
Küçük Şef’in Sırrı
Lezzet kokularının yükseldiği bir kasaba vardı. Her evden farklı bir yemek kokusu yayılırdı ama kimse bir başkasına tattırmazdı. Çünkü herkes, “Benim yemeğim en güzeli!” derdi.O kasabada, küçük bir çocuk yaşardı: Eymen.Eymen yemek yapmayı çok severdi. Ama onun yemekleri biraz tuhaf olurdu.Bir gün çorbasına fazla tuz koyar, ertesi gün şekeri baharatla karıştırırdı.Annesi gülerdi: “Senin mutfağın her gün bir macera!” Ama Eymen…
Devamını Oku » -
Uykucu Bulut
Gökyüzü, yıldızların ışıklarıyla süslenmişti. Her yıldız gülüyor, ay sakince parlıyordu.Ama bir bulut vardı ki, ne yaparsa yapsın gözlerini kapatamıyordu.“Of… yine uykum kaçtı!” diye homurdandı.O, gökyüzünün en minik bulutuydu: Pufu. Yanındaki yıldız arkadaşlarına seslendi:“Hey! Siz nasıl bu kadar rahat uyuyorsunuz?”Bir yıldız kahkahasını tutamadı. “Biz parlamayı severiz, uyumayı değil!”Ay da gülümsedi. “Belki de yanlış yerde arıyorsun uykuyu, küçük bulut.” Pufu’nun kafası karıştı.…
Devamını Oku » -
Kır Çiçeği Perisi
Bir vadinin tam ortasında, rüzgârın en nazik estiği yerde küçük bir kır çiçeği açmıştı.Yaprakları solgundu, toprağı çatlamıştı ama her sabah başını kaldırıp güneşe gülümsemekten vazgeçmezdi.“Belki bugün biri beni fark eder,” derdi kendi kendine. Ama kimse fark etmedi.Koyunlar çiğnedi, rüzgâr toz savurdu, yağmur bile yanından geçip gitti.Yalnızlığını anlatacak kimsesi yoktu.Bir gün çiçek, “Belki artık solmalıyım,” dedi sessizce. Tam o sırada, vadinin…
Devamını Oku » -
Zamanın Anahtarı
Bir köyün kenarında, tiktak sesleriyle dolu küçük bir atölye vardı.Orası, Arda’nın dedesinin saatçisiydi. Duvarlarda binlerce saat asılıydı: kimisi kuş sesleriyle öter, kimisi incecik bir melodi çalardı.Ama bir tanesi diğerlerinden farklıydı — siyah gövdesinde altın işlemeler vardı ve ortasında bir anahtar deliği parlıyordu. Bir gün dedesi dışarı çıkarken Arda’ya “Bu saate sakın dokunma,” dedi.Ama çocuk merakını tutamadı.Yavaşça yaklaştı, saatin yanındaki kutuda…
Devamını Oku » -
Renkli Kanadın Sırrı
Ormanın içindeki çayırda yüzlerce kelebek yaşardı ama içlerinden biri çok farklıydı. Adı Lila’ydı. Kanatlarında yedi renk vardı; her rengiyle ayrı bir duyguyu taşırdı. Sarı neşesini, mavi hayallerini, yeşil umutlarını temsil ederdi. Fakat bir sabah aynaya baktığında mor rengin kaybolduğunu gördü. “Bu nasıl olur?” diye ağladı. Mor, onun cesaret rengiydi. Onsuz uçamıyor gibi hissediyordu. Diğer kelebekler onu avutmaya çalıştı ama Lila…
Devamını Oku »
