Keloğlan ile Değirmenin Sırrı
Köydeki su değirmeni yıllardır çalışmıyormuş. Keloğlan, bir rüyasında değirmenin aslında sihirli olduğunu ve içinde kayıp bir hazine sakladığını görmüş. Ancak değirmeni çalıştırmak için üç imtihanı geçmesi gerekiyormuş. Keloğlan, köyün hem eski değirmenini çalıştıracak hem de değirmenin sırrını çözecekmiş.
Keloğlan’ın köyünde, derenin kenarındaki eski değirmen yıllardır terk edilmiş duruyormuş. Bir gece Keloğlan rüyasında, değirmenin perisini görmüş. Peri, “Eğer değirmeni çalıştırırsan, köyün kaderi değişecek,” demiş. “Ama önce üç imtihanı geçmelisin.”
Ertesi sabah Keloğlan, değirmene gitmiş. Kapıda ilk imtihan yazıyormuş: “En sabırlı olan girebilir.” Keloğlan, kapının önünde tam yedi gün beklemiş. Sekizinci gün kapı kendiliğinden açılmış.
İçeri girdiğinde ikinci imtihanla karşılaşmış: “En temiz yürekli olan geçebilir.” Keloğlan, değirmenin her köşesini temizlemiş, örümcek ağlarını süpürmüş, taşların arasındaki otları yolmuş. Sonra bir kapı daha açılmış.
Üçüncü imtihanda, karşısına üç yol çıkmış. Birinci yol altınla, ikinci yol gümüşle, üçüncü yol ise sadece toprakla döşenmişmiş. Keloğlan, toprak yolu seçmiş. Bu yol onu değirmenin kalbine götürmüş.
Değirmenin kalbinde, yaşlı bir değirmenci oturuyormuş. “Ben bu değirmenin ruhuyum,” demiş. “Yıllardır beni hatırlayan olmadı. Sen sabrın, temiz yüreğin ve doğru seçimlerinle beni buldun.”
Değirmenci, Keloğlan’a değirmenin gerçek sırrını açıklamış: Bu değirmen, buğdayı una çevirmekle kalmaz, aynı zamanda kötü düşünceleri iyiye, kavgayı dostluğa dönüştürürmüş!
Keloğlan, değirmenciye köydeki kıtlıktan ve kavgalardan bahsetmiş. Değirmenci, “O halde değirmeni çalıştırma zamanı geldi,” demiş.
Birlikte değirmenin mekanizmasını onarmışlar. Değirmen çalışmaya başlayınca, köyde mucizeler olmuş. Kıtlık bitmiş, köylüler arasındaki kavgalar sona ermiş. Herkes birbirine sevgiyle bakmaya başlamış.
Köylüler, Keloğlan’ı köyün kahramanı ilan etmişler. Ama Keloğlan, “Ben sadece değirmenin kapısını açtım,” demiş. “Asıl sihir, değirmenin kendisinde ve hepimizin yüreğinde.”
O günden sonra değirmen, köyün kalbi olmuş. Keloğlan ise değirmenin bekçiliğini yapmaya başlamış. Kim bilir, belki de sıradan görünen şeylerin içinde en büyük sırlar saklıdır.
