Kayıp Çizme Masalı

Bir zamanlar, yemyeşil bir ormanda Zıpzıp adında neşeli bir tavşan yaşarmış. Zıpzıp, uzun kulaklarını sallayarak zıplar, ormanı kahkahalarla doldururmuş. Bir sabah, bir çalının dibinde tek bir kırmızı çizme bulmuş. Çizme, parlak ve yumuşacıktı, sanki bir sır saklıyordu. Zıpzıp, çizmeyi giyince hafif bir dans melodisi duymuş. “Bu çizme özel!” demiş ve diğer çizmeyi bulmaya karar vermiş.

Zıpzıp, ormanın bilge sincabı Fındık’a danışmış. Fındık, “Bu çizme, ormanın kayıp neşesini geri getirir, ama çiftini bulmak için üç dostun kalbi gerekir,” demiş. Zıpzıp, çizmeyi kulağına asıp dere kenarına zıplamış. Orada, kurbağa Sulu ile tanışmış. “Diğer çizmeye giden ilk ipucu, nilüferlerin arasında,” demiş Sulu. Zıpzıp, nilüferlerin gölgesinde parlayan bir mavi tüy bulmuş. Tüyü çizmeye takınca, melodi daha net olmuş, ama hâlâ eksikmiş.

Zıpzıp, ikinci ipucu için çiçek tarlasına koşmuş. Orada, kelebek Işıltı uçuşuyormuş. “İkinci ipucu, papatyaların gölgesinde,” demiş Işıltı. Zıpzıp, papatyaların arasında altın bir düğme bulmuş. Düğmeyi çizmeye ekleyince, melodi daha neşeli olmuş, ama son bir ipucu lazımmış. Işıltı, “Son ipucu, rüzgârlı tepelerde,” demiş.

Zıpzıp, tepelere zıplamış ve serçe Cıvıl’la karşılaşmış. Cıvıl, “Son ipucu, mağaranın derinliklerinde,” demiş. Zıpzıp, mağaraya girmiş, ama bir karga çizmeyi kapmaya çalışmış! Zıpzıp, Sulu ve Işıltı’yı çağırmış. Üçü, kargayı korkutup diğer kırmızı çizmeyi bulmuş. Çizmeleri giyince, Zıpzıp dans etmeye başlamış ve orman neşeli bir müzikle dolmuş! Çiçekler açmış, kuşlar şarkı söylemiş.

Çizmeler, Zıpzıp’a fısıldamış: “Neşe, dostlukla tamamlanır.” Zıpzıp, çizmeleri ormana hediye etmiş, herkes dans etsin diye. Orman sakinleri, çizmelerle zıplamış, kahkahalar atmış. Zıpzıp, arkadaşlarıyla gülmüş, orman şenlenmiş. Çocuklar, Zıpzıp’ın hikayesini dinlerken arkadaşlığın her yeri neşelendirdiğini öğrenmiş. Kırmızı çizmeler, Zıpzıp’ın kalbiyle hep dans etmiş.